گاهی بزرگترین هدیه تولد، یک اسباببازی یا کیک نیست… امنیت است.
امروز، کودکی را در مرکز کودکان خیابانی پذیرش کردیم؛ کودکی که روز تولدش، به جای جشن و آغوش خانواده، با کولهباری از رنج و تجربههای تلخ قدم به مرکز گذاشت.
شاید تا پیش از آن، کسی از او نپرسیده بود: «امروز چه آرزویی داری؟»
کارشناسان اورژانس اجتماعی، پیش از آنکه برایش شمع روشن کنند، تلاش کردند چراغ امید را در دل کوچکش روشن کنند؛ با شنیدن بیقضاوت، با مهربانی، با ایجاد احساس امنیت و با مداخلاتی که قرار بود آغاز راهی تازه باشد.
وقتی شمع کوچک روی کیک روشن شد، لبخندی آرام روی صورتش نشست؛ لبخندی که شاید ساده به نظر برسد، اما برای ما معنای بزرگی داشت. انگار برای نخستین بار، احساس کرد دیده شده، ارزشمند است و کسانی هستند که برای شادیاش وقت میگذارند.
ما میدانیم یک کیک تولد، گذشته را پاک نمیکند؛ اما گاهی همین لحظههای کوچک، اولین آجرهای ساختن آیندهای امنتر هستند.
رسالت اورژانس اجتماعی فقط مداخله در بحران نیست؛ گاهی یعنی بازگرداندن حق کودکی به کودکی که زودتر از موعد، بار سختیهای زندگی را بر دوش کشیده است.
امیدواریم از این تولد، فصل تازهای در زندگی این کودک آغاز شده باشد؛ فصلی که در آن، ترس جای خود را به امنیت، و تنهایی جای خود را به امید بدهد.
سیده فاطمه قرشی فریز، کارشناس اورژانس اجتماعی
روایت خدمت
کد مطلب 204039












نظر شما